بحبحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بحبحة. [ ب َ ب َ ح َ ] (ع مص ) جای گرفتن و فرودآمدن . (از منتهی الارب ). ◄ فرود آمدن باران و امثال آن . (ناظم الاطباء). ◄ بانگ کردن با گرفتگی گلو. (از دزی ج ١ ص ٥٢). بح بح کردن .
بحبحة. [ ب َ ب َ ح َ ] (ع اِ) جماعت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).