بحیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بحیری . [ ب ُ ح َ ] (ص نسبی منسوب به بُحَیر) جد خاندانی است .
بحیری . [ ب ُ ح َ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن جعفرو نبیره ٔ او سعیدبن محمد و مظهربن بحیربن محمد و اسماعیل بن عون محدثانند. (از منتهی الارب ). ◄ محمد کامل بحیری مدیر روزنامه ٔ طرابلس شام از مؤلفان بود و سیاحتنامه ای دارد. (از معجم المطبوعات ).