بخاک افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخاک افکندن . [ ب ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) به خاک انداختن . به زمین زدن : اگر ز مردم هشیاری ای نصیحت گوی سخن بخاک میفکن چرا که من مستم . حافظ. رجوع به خاک افگندن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخاک افکندن . [ ب ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) به خاک انداختن . به زمین زدن : اگر ز مردم هشیاری ای نصیحت گوی سخن بخاک میفکن چرا که من مستم . حافظ. رجوع به خاک افگندن شود.