بخت آزمایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخت آزمایی . [ ب َ زْ / زِ ] (حامص مرکب ) بخت آزمائی . آزمودن بخت . (آنندراج ). امتحان بخت . امتحان و آزمایش بخت و اقبال کسی . (ناظم الاطباء). اقبال و طالع خویش به آزمون درآوردن : که برخیز و بخت آزمایی بکن هلاک چنان اژدهایی بکن . نظامی . ◄ لاتار آزمایش بخت با بلیت یا وسایل دیگر امثال چرخ و صفحات گردان و غیره و رجوع به لاتار و لاتاری شود. ♦ بلیت بخت آزمایی ؛ قطعات کاغذ با نشانها و علایم و بهای خاص که نمودار شرکت خریداری کننده ٔ آن در قرعه کشی وبخت آزمایی عمومی دستگاه معینی است . ♦ بنگاه بخت آزمایی ؛ سازمانی که بر بخت آزمایی عمومی یعنی بر آزمودن گروه شرکت کنندگان در عمل نظارت و آن را تحت اداره ٔ خود دارد و به قید قرعه با انجام دادن تشریفات خاص به برندگان جوایزی دهد.