بخت اردشیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخت اردشیر. [ ب ُ ت ِ اَ دِ ] (اِخ ) نام جایی در ساحل دریای فارس . کریستنسن گوید: بموجب روایت کارنامک اردشیر اول، یک آتش ورهران در بخت اردشیر که در ساحل دریا بوده قرار دارد. (از مزدیسنا و ادب پارسی چ ١ ص ٢٣٤).
بخت اردشیر. [ ب َ ت ِ اَ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تخت اردشیر. نوایی از موسیقی . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به تخت اردشیر شود. در دو بیت ذیل از منوچهری تخت اردشیر باید بخت اردشیر باشد. (از یادداشت مؤلف در حاشیه ٔ نسخه ٔ منوچهری ) : چون مطربان زنند نوا بخت اردشیر گه مهرگان خردک و گاهی سپهبدان بر بید عندلیب زند بند شهریار بر سرو زندواف زند بخت اردشیر. منوچهری .