بخت دندان خای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخت دندان خای . [ ب َ ت ِ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از طالع ناموافق و بخت نامساعد. (برهان قاطع) (آنندراج ). بخت بد و ناموافق . (شرفنامه ٔ منیری ). طالع ناموافق و نامساعد. (ناظم الاطباء) : چون کنار شمع بینی ساق من دندانه وار ساق من خائید گوئی بخت دندان خای من . خاقانی .