بدرفتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدرفتار. [ ب ِ رُ ] (اِص مرکب ) کفیل و ضامن و پذرفتار. (ناظم الاطباء).
بدرفتار. [ ب َ رَ ] (ص مرکب ) بدکردار. (آنندراج ). آنکه رفتار و کردار بد از وی صادر می شود. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدرفتار. [ ب ِ رُ ] (اِص مرکب ) کفیل و ضامن و پذرفتار. (ناظم الاطباء).
بدرفتار. [ ب َ رَ ] (ص مرکب ) بدکردار. (آنندراج ). آنکه رفتار و کردار بد از وی صادر می شود. (ناظم الاطباء).