بدرهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدرهی . [ ب َ رَ ] (حامص مرکب ) بدراهی . بدعملی . بدکرداری . گمراهی : که گفتند جاسوس بدگوهرید به جاسوسی و بدرهی اندرید. شمسی (یوسف وزلیخا). ز ما دیده ای زشتی و بدرهی چه گوییم دانی و خود آگهی . شمسی (یوسف و زلیخا).