بدشنو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدشنو. [ ب َ ش ِ ن َ /نُو ] (نف مرکب ) کسی که سخن بدگویان را گوش دهد. کسی که حاضر به شنیدن سخنان بدگویان باشد : هر کجا عقل پیشرو باشد بدِ بدگو ز بدشنو باشد. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدشنو. [ ب َ ش ِ ن َ /نُو ] (نف مرکب ) کسی که سخن بدگویان را گوش دهد. کسی که حاضر به شنیدن سخنان بدگویان باشد : هر کجا عقل پیشرو باشد بدِ بدگو ز بدشنو باشد. نظامی .