بدلعاب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بدلعاب . [ ب َ ل ُ ] (ص مرکب ) بدسلوک . بدادا. بدخلق . (از فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمال زاده ). بدرفتار. بدمعامله . (یادداشت مؤلف ). ♦ کاشی بدلعاب ؛ در تداول عامه، به کسی گویند که بدسلوک باشد. (یادداشت مؤلف ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بداخلاق، بدادا ناسازگار، سرکش، بدنعل بدنظر، زشت، بدترکیب