بدمزگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدمزگی .[ ب َ م َ زَ / زِ / ب َ م َزْ زَ / زِ ] (حامص مرکب ) عدم لذت و بیمزگی . (آنندراج ). بدطعمی و بی لذتی . (ناظم الاطباء). ◄ ناگوارایی . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ بمجاز، کنایه از سردمهری میان دوستان . (آنندراج ). برودت میان دوستان . (ناظم الاطباء).