بدپیشه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بدپیشه . [ ب َ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) آنکه بدی پیشه ٔ خود کند. بدکردار. بدعمل . بدفعل . (فرهنگ فارسی معین ) : که آن ترک بدپیشه و ریمنست که هم بدنژاد است و هم بدتنست . فردوسی . ◄ فاسق . فاجر. (فرهنگ فارسی معین ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بدعمل، بدفعل، بدکار، بدکردار ≠ نیک‌کردار فاجر، فاسق ≠ صالح