بدکاره/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(~. رِ) (ص مر.) ۱- آن که مرتکب کارهای بد شود، بدکردار. ۲- شریر، موذی. ۳- فاسق، زناکار، روسپی.واژه قبلی: بدپیلهواژه بعدی: بدگل