بدیخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بدیخ . [ ب َ ] (ع ص ) مرد بزرگ مرتبه . ج، بُدَخاء. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).