بدیع بلخی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدیع بلخی . [ ب َ ع ِ ب َ ] (اِخ ) ابومحمد بدیعبن محمدبن محمود بلخی . از شاعران نیمه ٔ دوم قرن چهارم هجری و معاصر طاهربن فضل بن محمد چغانی (درگذشته بسال ٣٨١ هَ . ق .) و همچنین معاصر دقیقی بوده است . از اشعار او در لباب الالباب چ لیدن ج ٢صص ٢٢ - ٢٣ چ سعید نفیسی ص ٢٦٠ و مجمعالفصحا صص ١٧٤ -١٧٥ آمده است . رجوع به این دو متن و فرهنگ سخنوران و تاریخ ادبیات در ایران تألیف صفا ج ١ ص ٤٢٦ شود.