بذح

بذح . [ ب َ ] (ع اِ) کفتگی . شکاف . شق . (از اقرب الموارد). جای شقوق . (منتهی الارب ). جای شکافته . (شرح قاموس ). جای شقاق دست و پا. (ناظم الاطباء) ج، بذوح . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

بذح . [ ب َ ] (ع مص ) شکافتن زبان شتربچه را تا شیر نمکد: بذح لسان الفصیل . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ بازکردن پوست را از رگ : بذح الجلد عن العرق . ◄ چیزی دادن : لوسألتهم ما بذحوا بشی ٔ یعنی اگر سؤال کنی از ایشان ندهند چیزی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغة) (از ذیل اقرب الموارد).

بذح . [ ب َ ذَ ] (ع اِ) خراش ران . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).