برآماسیدن

برآماسیدن . [ ب َ دَ ] (مص مرکب ) آماسیدن . تورم . (المصادر زوزنی ). انتفاخ . منتفخ گردیدن . احطوطاء. (یادداشت مؤلف ). ورم کردن . (تاج المصادر بیهقی ) : می خورم تا چو نار بشکافم می خورم تا چو خی برآماسم . ابوشکور. بقول ماه دی آبی که ساکن باشد و لاغر نیاساید شب و روز و برآماسد چو سندانها. ناصرخسرو. برطمة؛ برآماسیدن از خشم . (منتهی الارب ). رجوع به آماسیدن شود.