برآمد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برآمد. [ ب َ م َ ] (مص مرکب مرخم، اِمص مرکب ) روا کردن . اسعاف . قضا : هرکه ایشان را بمنزل خود می طلبید بر متابعت سنت رسول (ص ) و بجهت برآمد کار آن نیازمند میرفتند. (انیس الطالبین ). رجوع به برآمدن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برآمد. [ ب َ م َ ] (مص مرکب مرخم، اِمص مرکب ) روا کردن . اسعاف . قضا : هرکه ایشان را بمنزل خود می طلبید بر متابعت سنت رسول (ص ) و بجهت برآمد کار آن نیازمند میرفتند. (انیس الطالبین ). رجوع به برآمدن شود.