برافراشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برافراشتن . [ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) برافراختن . افراشتن . بالا بردن . بلند کردن . (ناظم الاطباء). ترفیع : بصدمردش از جای برداشتی ز هامون بگردون برافراشتی . فردوسی . ◄ تشیید. شید. برافراشتن بنا. (ترجمان القرآن ) : و پادشاهان محتشم را حث ّ باید کرد بر برافراشتن بناء... (تاریخ بیهقی ). رجوع به افراشتن شود.