براق حاجب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
براق حاجب . [ ب ُ ق ِ ج ِ ] (اِخ ) قتلغخان، مؤسس سلسله ٔ قتلغخانیه یا قراختائیان کرمان است که از ٦١٩ تا ٧٠٣ هَ . ق . در کرمان حکومت کردند. براق حاجب تا ٦٣٢ هَ . ق . حکومت کرده است . وی نخست در خدمت سلطان محمد خوارزمشاه می زیست و سپس به کرمان رفت و آنجا را متصرف شد و سلسله ٔ قتلغخانیه را بنیاد نهاد و پس از آنکه غیاث الدین برادر صدرالدین خوارزمشاه از برادر گریزان شده و به کرمان رفت براق حاجب نخست مادر وی را بزنی گرفت و سپس او و مادرش را در ٦٢٥ هَ . ق . طناب انداخت و کشت . رجوع به تاریخ ایران تألیف عباس اقبال و طبقات سلاطین اسلام شود.