بربخی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بربخی . [ ب َ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به بربخ و آن تجویفی است در زوج سیم دماغ . (یادداشت بخط مؤلف ). از موری . منسوب به موری . چون موری . (یادداشت بخط مؤلف ). القسم الثالث و هو قسم غیر صغیر ینحدر فی التجویف البربخی المهیا فی عظم الوجنة. (یادداشت بخط مؤلف از قانون ابوعلی سینا). رجوع به بربخ شود.