بردارنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بردارنده . [ ب َ رَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) رافع. (دهار). بلندکننده .بر بالا برنده . ◄ برافرازنده . افراشته کننده : سپاس خدای را که بردارنده ٔ این ایوان است . (تفسیر ابوالفتوح رازی ). ◄ از میان برنده . زایل کننده . نابودکننده : و عسل میوه و حاصل منج است و مزیل و بردارنده ٔ مکر و حیلت است . (تاریخ قم ص ٢٥١). ◄ حمل کننده . حامل .