بردین

بردین . [ ب َ دَ ] (ع اِ) تثنیه ٔ برد در حالت نصبی و جری، بمعنی صبح و شام . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). حدیث : من صلی البردین دخل الجنة. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).

بردین . [ ب َ ] (اِخ ) تیره ای از اسیوند هفت لنگ بختیاری . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٧٣).

بردین . [ ب َ ] (اِ) دُرْد و فضله و سفل چیزی . (از آنندراج ).