برزه گر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

برزه گر. [ ب َ زَ / زِ گ َ ] (ص مرکب ) برزیگر و زراعت کننده . (برهان ) (آنندراج ). برزگر. رجوع به برزگر شود.