برف پاک کن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ کُ) (اِفا. اِمر.) وسیلهای که روی شیشة اتومبیل قرار گرفته هنگام باریدن باران یا برف آن را به حرکت درآرند تا شیشه را پاک کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ کُ) (اِفا. اِمر.) وسیلهای که روی شیشه اتومبیل قرار گرفته هنگام باریدن باران یا برف آن را به حرکت درآرند تا شیشه را پاک کند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برف پاک کن . [ ب َ پاک ْ، ک ُ ] (نف مرکب ) شخصی که برف را از روی زمین و پشت بام میروبد. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ (اِ مرکب ) آلتی آهنی تیغه مانند با لبه ٔ لاستیکی که بر روی شیشه ٔ اتومبیل از سوی برون برابر راننده قرار دهندو بوسیله ٔ برق آنرا به حرکت رفت و برگشت آرند تا لبه ٔ لاستیکی آن شیشه را از ذرات برف یا قطرات باران پاک کند که حاجب ماوراء و مانع دیدار راننده نگردند.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی