برفروزیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برفروزیدن . [ ب َ ف ُ دَ ] (مص مرکب ) برافروختن . روشن کردن . مشتعل کردن : ز خاک و ز خاشاک و شاخ درخت یکی آتشی برفروزید سخت . فردوسی . و رجوع به برافروختن و افروختن و برفروختن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برفروزیدن . [ ب َ ف ُ دَ ] (مص مرکب ) برافروختن . روشن کردن . مشتعل کردن : ز خاک و ز خاشاک و شاخ درخت یکی آتشی برفروزید سخت . فردوسی . و رجوع به برافروختن و افروختن و برفروختن شود.