برکاشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برکاشتن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) تخم کاشتن . کشت نمودن . (ناظم الاطباء). رجوع به کاشتن شود.
برکاشتن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) برگرداندن . پشت کردن . اما در این معنی صحیح کلمه برگاشتن است . رجوع به برگاشتن شود.