برکیارق

برکیارق . [ ب َ رُ ] (اِخ ) ابن ملکشاه سلجوقی، ملقب به رکن الدین و مکنی به ابوالمظفر. از پادشاهان مشهور سلسله ٔ سلاجقه و چهارمین پادشاه (٤٨٦-٤٩٨ هَ. ق .) آن سلسله، پسر ارشد ملکشاه است . وی بنابر مشهور در سال ٤٧١ و مطابق قول ابن خلکان ٤٧٤ بدنیا آمد و در هنگام وفات ملکشاه (٤٨٥) وی سیزده سال داشت و در اصفهان بود. ترکان خاتون زوجه ٔ ملکشاه که محمودبن ملکشاه پسر چهارده ساله ٔ خود را میخواست بسلطنت برداردبفرمود تا برکیارق را بزندان افکندند اما نظامیه یعنی غلامان خاصه ٔ نظام الملک طوسی که در اصفهان قدرتی داشتند علی رغم تاج الملک شیرازی که رقیب و محرک قتل نظام الملک بود و با ترکان خاتون همدست بود بشوریدند و برکیارق را از اصفهان بیرون برده و در ری بسلطنت برداشتند و در جنگی که بین او و ترکان خاتون در نزدیکی بروجرد روی داد (٤٨٥) برکیارق ظفر یافت و اصفهان را پس از مدتی محاصره گرفت و در آنجا بسلطنت نشست (٤٨٦). و رجوع به تاریخ گزیده ص ٤٨٢ و تاریخ الخلفاء ص ٢٨٤ و دایرة المعارف فارسی و تاریخ ایران عباس اقبال شود.