برگزاردن

برگزاردن . [ ب َ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) برگذاردن . انجام دادن . فیصله دادن . کردن : چندکار سلطان مسعود برگزارد همه بانام . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٤٤). کارها همه این مرد می برگزارد. (تاریخ بیهقی ص ٣٣٤). پیش کس نبود از پیران دولت که کاری برگزاردی یا تدبیری راست کردی . (تاریخ بیهقی ص ٣٣٤). فردا بهمه حالها بردم تا این کار برگزارده آید. (تاریخ بیهقی ص ٥٥٢). من امروز با اعیان و مقدمان چند شغل مهم دارم که فریضه است تا آنرا برگزارده آید. (تاریخ بیهقی ). ◄ رسیدگی کردن . فیصله دادن . تمام کردن : حساب او پیش باید گرفت و برگزارد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٩٥). رجوع به برگذاردن شود.