برگستواندار

برگستواندار. [ ب َ گ ُس ْت ْ] (نف مرکب ) دارنده ٔ برگستوان . مالک و صاحب برگستوان . ◄ برگستوان پوشیده . برگستوان برتن دارنده . برگستوان افکنده . با پوشش برگستوان . تن به برگستوان پوشیده اعم از اسب و پیل یا مرد جنگی : بسی پیل برگستواندار پیش همی جوشد آن مرد بر جای خویش . فردوسی . چهل اسب برگستواندار بود که بر هر یکی زخم بیکار بود. اسدی . زره پوش و برگستواندار کرد دو ره صدهزار از یلان برشمرد. اسدی . سپه سی هزار از یلان داشت پیش دوصد پیل برگستوارندار بیش . اسدی . به تیر اندر آن حمله افکند تفت ز پیلان برگستواندار هفت . اسدی .