برگسون

برگسون . [ ب ِ سُن ْ ](اِخ ) هانری . (١٨٥٩ - ١٩٤١ م .) روانشناس فرانسوی . والدین وی یهودی و انگلیسی بودند. هانری پس از پایان تحصیلات متوسطه برای انتخاب رشته ٔ اختصاصی مدتی دچار تردید بود و نمی دانست میان ادبیات و علوم کدام را انتخاب کند. درین زمان ملیت فرانسوی را پذیرفت و وارد دانشسرای عالی فرانسه شد، و پس از پایان تحصیلات به تدریس فلسفه پرداخت . در سال ١٩١٨ م . برگسون به عضویت آکادمی فرانسه انتخاب شد.از آن ببعد، از پیشه ٔ استادی دست کشید و بکار سیاست و امور بین المللی پرداخت، و با سمت ریاست هیئتی به ایالات متحده ٔ آمریکا رفت . پس از جنگ اول جهانی، به ریاست کمیته ٔ همکاری دانشوران برگزیده شد. در سال ١٩٢٧ م . جایزه ٔ نوبل به او عطا شد. اندیشه ٔ عمیق او و کتابهای گوناگون که درباره ٔ نظارت بدیع فلسفی خود نوشته به او شهرت جهانی داده است . از آثار اوست : ماده وحافظه، تکامل اخلاق، دو منبع اخلاق و دین . تولد و درگذشت او در پاریس بوده است . (از فرهنگ فارسی معین ).