برگ
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بَ) (اِ.) ۱- توشه، آذوقه. ۲- اسباب و اثاثیه زندگی. ۳- میل، آرزو. ۴- اسباب و سامان.
(~.) [ په. ] (اِ.) ۱- اندامی از گیاه که از جوانههای روی ساقه یا شاخه پدید میآید، بلگ. ۲- واحدی برای کاغذ یا آنچه به صورت کاغذ است، ورق، ورقه.