بریدشاهیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بریدشاهیان . [ ب َ ] (اِخ ) بریدشاهیه . عنوان سلسله ای از امرای مسلمان ترک نژاد در هند که از اواخر قرن نهم هجری تا سال ١٠٢٨ هَ . ق . در شهر برید (بیدار یا بیدر) کمابیش فرمانروایی داشتند. مؤسس سلسله، قاسم برید، غلام زرخرید محمدشاه سوم سیزدهمین تن از سلسله ٔبهمنیه بود که مردی شجاع و باکفایت بوده است . او درزمان محمودشاه جانشین محمدشاه، به وزارت دولت متزلزل بهمنیه رسید و در بیدر استقرار یافت و در تضعیف بهمنیه بنفع خود کوشید و حتی گویند بنام خود سکه زد. پسر و جانشینش امیر برید قدرت خاندان بریدشاهی را حفظکرد و پس از فرار کلیم اﷲ آخرین شاه بهمنی، فرمانروای بیدر شد. پسر و جانشین وی علی برید اولین کس از خاندان بریدشاهی است که عنوان پادشاهی به خود داد و پس از سلطنت طولانی او دولت بریدشاهی رو بزوال گذاشت و بسال ١٠٢٨ هَ . ق . بیدر ضمیمه ٔ قلمرو سلطان بیچاپور گردید و سلسله ٔ بریدشاهی منقرض شد. (از دایرة المعارف فارسی ). و رجوع به طبقات سلاطین اسلام لین پول شود.