واژه جو

بزالة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بزالة. [ ب ُ ل َ ] (ع اِ) صافی هر چیزی : بزاله ٔ خمر؛ صافی باده . (یادداشت بخط دهخدا).

بزالة. [ ب َ ل َ ] (ع مص ) مستقیم گردیدن رأی . (ناظم الاطباء). استقامت یافتن رأی . (از اقرب الموارد).

معنی بزالة | واژه جو