بزرگ فرمای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزرگ فرمای . [ ب ُ زُ ف َ ] (اِ مرکب ) وزیر اعظم . وزیر : و گودرز را نواختها کرد واو را وزارت داد و در آن عهد [ عهد کیخسرو ] وزیر را بزرگ فرمای گفتندی . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ٤٦). و رجوع به مجله ٔ یادگار سال ٣ شماره ٔ ٦ و ٧ ص ١٠٢ شود.