بزرگ نسب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزرگ نسب . [ ب ُ زُ ن َ س َ ] (ص مرکب ) طرماح . عصر. (منتهی الارب ). بزرگ نژاد. بزرگ زاده . با نسب عالی : هوای صحبت آن ماهروی غالیه موی هوای خدمت آن خواجه ٔ بزرگ نسب . فرخی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی