بزقوچ بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزقوچ بالا. [ ب ُ چ ِ ] (اِخ ) ده کوچکی از دهستان القورات بخش حومه ٔ شهرستان بیرجند. محلی کوهستانی و معتدل و سکنه ٔ آن ١٢ تن است . آب آن از قنات و محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی آن زراعت و راه مالرو است . (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ٩).