بزل

بزل . [ ب ُ ] (ع ص، اِ)ج ِ بَزول، بمعنی شتری که دندان نیش برآورده باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بُزُل . (ناظم الاطباء).

بزل . [ ب ُزْ زَ ] (ع ص، اِ) ج ِ بازل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به بازل شود.

بزل . [ ب ُ ] (ع اِ) گوسفند ماده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج، بزول . (آنندراج ).