بزم آرا

(ی) (~.) (ص فا.) آن که مجلس عیش و مهمانی را آرایش می‌کند، بزم آراینده.<br>

(ی) (~.) (ص فا.) آن که مجلس عیش و مهمانی را آرایش می‌کند، بزم آراینده.

بزم آرا. [ ب َ ] (نف مرکب ) بزم آرای . آنکه آراینده ٔ مجلس عیش و مهمانی است . (از ناظم الاطباء). مجلس آرا. آراینده ٔ بزم . (یادداشت بخط دهخدا). آنکه مایه ٔ طرب و رونق و شکوه مجلس بزم شود : جمالش را که بزم آرای عید است هنراصلی و زیبائی مزید است . نظامی . کرده ام توبه بدست صنم باده فروش که دگر می نخورم بی رخ بزم آرائی . حافظ. ◄ (اِ مرکب ) نامی از نامهای زنان سیاه . از نامهای کنیزکان سیاه . (یادداشت بخط دهخدا). رجوع به دده بزم آرا شود.

مجلس‌آرا، بزم‌افروز، محفل‌آرا (متضاد: رزم‌آرا) شورآفرین، نشاطآفرین ساقی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی