بزم آرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزم آرای . [ ب َ ] (نف مرکب ) کنایه از صاحب مجلس . (آنندراج ). آراینده ٔ بزم . بزم آرا. مجلس آرا : قصه چون گفت ماه بزم آرای شه در آغوش خویش کردش جای . نظامی . چه شهرآشوبی ای دلبند مقبول چه بزم آرایی ای گلبرگ خودروی . سعدی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی