بزم سنگین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزم سنگین . [ ب َ م ِ س َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بزمی که در آن مردم کثیر جمع باشند. (از مصطلحات از غیاث اللغات ) (آنندراج ) : رخش شد محفل آرا شمع را بردار ازاین محفل که باشد چون رگ یاقوت عیسی بزم سنگینش . داراب بیگ جویا (از آنندراج ).