بزمساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزمساز. [ ب َ ] (نف مرکب ) تهیه کننده ٔ مهمانی . (ناظم الاطباء). سازنده ٔ بزم عیش و عشرت . ضیافت دهنده . ◄ بزم آرا. مجلس آرا : سوی تخت پیروزه بازآمدند گشاده دل و بزم ساز آمدند. فردوسی . شبستان همه پیش باز آمدند بدیدار او بزم ساز آمدند. فردوسی . ◄ (ن مف مرکب ) تهیه کرده شده برای مهمانی . (ناظم الاطباء).