بزنطیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزنطیه . [ ب َ زَ ی َ ] (اِخ ) (از یونانی بوزانتیون ) نام شهر قدیم در محل استانبول حالیه که در ٦٦٧ ق .م . بدست یونانیان بنا شد. بیزانس . رجوع به بیزانس شود. دارالملک فرنگ که آنرا قسطنطنیه خوانند. مؤلف نزهةالقلوب آرد: فرنگ مملکتی بزرگ است از اقلیم پنجم و ششم و هفتم و خلف آن و دارالملکش شهر بزنطیه که اکنون آنرا قسطنطنیه خوانند. (نزهةالقلوب ج ٣ ص ٢٧٥).