بزیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزیب . [ ب ِ ] (ص مرکب ) (از: ب + زیب ) زیبا. جمیل : گل صدبرگ و مشک و عنبر و سیب یاسمین سپید و مورْد بزیب این همه یکسره تمام شده ست نزد تو ای بت ملوک فریب . رودکی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزیب . [ ب ِ ] (ص مرکب ) (از: ب + زیب ) زیبا. جمیل : گل صدبرگ و مشک و عنبر و سیب یاسمین سپید و مورْد بزیب این همه یکسره تمام شده ست نزد تو ای بت ملوک فریب . رودکی .