بز

(~.) (اِ.) = پژ. پج: ۱- پشته بلند. ۲- تیغ کوه.

(بُ) (اِ.) هر یک از گونه‌های جانوران پستان دار نشخوارکننده از تیره گاوان که جزو دام‌های اهلی تربیت می‌شود و از گوشت و پنیر و پشم و کرک آن استفاده می‌کنند و به هیئت وحشی نیز به نام بز کوهی وجود دارد.

(بَ) (اِ.) آیین، قاعده، طرز، روش.