بس گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بس گرفتن . [ ب َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) بازماندن و بس کردن . (آنندراج ) : مگو کام دل خود را ز حیرت کس نمیگیرد چه میگویی ترا دیدم زبانم بس نمیگیرد. وحید (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بس گرفتن . [ ب َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) بازماندن و بس کردن . (آنندراج ) : مگو کام دل خود را ز حیرت کس نمیگیرد چه میگویی ترا دیدم زبانم بس نمیگیرد. وحید (از آنندراج ).