بست نشستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بست نشستن . [ ب َ ن ِ ش َ / ش ِ ت َ ] (مص مرکب ) پناهنده شدن در مشهد مقدسی یا عتبه ای از اعتاب عالیات یا خانه ٔ یکی از مجتهدان و علمای بزرگ یا اصطبل شاهی یا تلگراف خانه و یا مجلس شورای ملی و جز آن . متحصن شدن . تحصن . پناه بردن به بست . رجوع به بست شود : ای فکنده امل دراز آهنگ بست منشین که نیست جای درنگ . ناصرخسرو.