بستان الغمیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بستان الغمیر. [ ب ُ نُل ْ غ ُ م َ ] (اِخ ) در دوران جاهلیت آن را غَمرُذی کِندَة میگفتند آنگاه گروهی از بنی مخزوم در آنجا زمین گرفتند و آن را به نام بستان الغمیر خواندند. (از معجم البلدان ). و رجوع به حاشیه ٔ المعرب جوالیقی ص ٧٧ و الموشح ص ٣٦٨ شود.