بستنبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بستنبان . [ ب َ ت َ ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن احمدبن اسد بستنبان حافظ و او را به نام بستانبان نیز خوانده اند. وی از مردم بغداد و در اصل از هرات ملقب به بکران بوددارقطنی از وی روایت کرده وی محدثی ثقه بود. و در رجب سال ٣٢٣ هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ص ١٢٢).