بسر دست آمدن

بسر دست آمدن . [ ب ِ س َ رِ دَ م َ دَ ] (مص مرکب ) مرادف بسر چنگ آمدن، کنایه از کمال قرب . ◄ در قبض و تصرف خود آمدن . (آنندراج ) : گو بخت که بیگه مه من مست درآید زلفش کشم و شب بسردست درآید. فخرالدین علی (از آنندراج ).